Groot verdriet

Op de golven van verdriet drijf ik mee
in die zwarte, donkere zee
met elke golf drijf ik verder af
en voor terugvechten ben ik veel te laf
ben moe van al die tegenslagen
moe van al die slechte dagen
vroeger greep ik mij aan elke strohalm vast
en van al die negatieve dingen had ik nog geen last
Geen mens om van te houden
geen huis om mij te warmen in de koude
maar na jaren worstelen met die verschrikkelijke dingen
waardoor mijn vrienden naar andere mensen gingen
ze konden mij niet meer verdragen
ik voelde dat ze mij overal wegjagen
ik schreeuw om liefde en een beetje aandacht
maar heb alleen het idee dat men om mij lacht
daarom drijf ik op de golven van verdriet
en hoop dat er iemand is die mij ziet