Laat de stilte niet het woord doen

Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen,
het is moeilijk om de juiste woorden te verzinnen...

Het maakt me misselijk, verdrietig en teleurgesteld,
was ik maar niet eerlijk, heb ik je soms te veel verteld...

Het waren maar een paar dagen wat we hebben gedeeld,
en ik had toen al het perfecte droombeeld...

Het beeld van jou en mij samen,
totdat die volgende dagen kwamen...

Je negeerde me en je zei niks meer,
en ik maar denken, wanneer spreek ik je weer...

Je hebt mij recht in mijn hart geraakt, je hebt echt geen idee,
en jij zult waarschijnlijk denken wat moet ik hier nou mee...

Wat ik van je verwacht? Nou helemaal niets,
maar stuur me wat terug of doe iets...

Het maakt mij niet uit wat je woorden zijn,
met deze stilte doe je me alleen nog maar meer pijn...

Ik weet niet of jij iemand bent van deze woorden,
maar je hoeft me echt niet op die manier te antwoorden...

Ik wil je alleen vertellen wat ik voel,
als je tenminste begrijpt wat ik bedoel...

't gebeurd mij eigenlijk nooit,
het is echt mijn eerste keer ooit...

Betoverd door woorden, opslag verliefd,
lieve Laura geef mij een antwoord alsjeblieft...