Waar blijft de tijd

Waar blijft de tijd is voor mij de vraag,
het is niet meer bij te benen,
ik heb er gewoon last van in mijn maag,
het lijken wel enome grote stenen,

ze zitten me de hele dag in de weg,
die stenen voelen aan als lood,
jagen, jagen ben de hele dag op weg,
ik kan wel janken maar hou me groot,

de tijd glipt door mijn vingers heen,
kan het niet meer bevatten,
week 23 voelt aan als een dikke teen,
hoor eens laat me niet langer afmatten,

tijd daar heb ik nu even maling aan,
zet alle zorgen gewoon opzij,
toch is het grappig als ik er nu bij stil sta,
zijn er bepaalde afspraken voorbij,

tennissen ging vanmorgen niet door,
en vanmiddag valt er ook een afspraak af,
nu heb ik er nog 2 over zing ik in koor,
wat een rust voor nu toch is het maf,

als je bedenkt waar blijft de tijd,
en je krijgt het zo maar in handen,
is het een ware feit,
we laten de tijd zelf stranden,

Afspraken vullen we te veel in,
Nee durven zeggen moet toch kunnen,
Je geeft de ander veel te veel zijn zin,
Tijd moet je meer voor jezelf gunnen,