Het Pad

Men loopt vaak op een pad, met voorbedachte rade. De weg die men gekozen had lijkt soms langzaam te vervagen....

Het was toch de bedoeling om te slagen, zonder brokken, zonder klagen?!

Ineens is er dat diepe gat waar geen mens je overheen kan dragen.... het lijkt er zo donker en zo koud. Er is iets dat je tegenhoudt...maar dan begint er iets te dagen.

Het uitgekozen pad was niet meer fijn! Het zou er eenzaam kunnen zijn...

Het diepe gat krijgt ineens wat kleuren. Wat zou daar beneden toch gebeuren?? Wat staat mij te wachten als ik mijn pad verlaten ga... Wat kan ik verwachten als ik een ander pad insla?!

Kan dat iemand mij vertellen of wil ik het wel weten. Zou het ongewisse gaan kwellen omdat ik het niet kan vergeten...

Misschien gaat het wel helemaal mis! Maar dan weet ik tenminste wat daar beneden IS.....