Niemand mag mij.

Ik ben helemaal alleen.
Niemand om me heen

Niemand die vraagt hoe het met me gaat.
Ik word door alles en iedereen gehaat.

Ik wil ook met mijn vriendinnen afspreken en leuke dingen doen.
Ik wil ook van mijn moeder een warme zoen.

Waarom krijg ik al die dingen niet?
Waarom moet ik al zo jong leven met verdriet?


Waarom,waarom en nog eens waarom..
Ben ik nou fout is het juist andersom?

Ik ben het zat.Ik houd dit niet meer vol.
Denk je dat het stoer is, andermans leven verpesten voor de lol?

Ik moet jullie zeggen dat jullie kinderachtig bezig zijn.
Ik wil dat voortaan mijn dag goed begint..Een dag met veel zonneschijn.