liefde of

Liefde zou iets moois moeten zijn, maar dit is gewoon een hell. En elke keer als je mij ergens de schuld van geeft, alsjeblieft kijk is naar jezelf.
Ik doe je niks aan, en toch moet ik altijd sorry zeggen. Elke dag denk ik dat het beter is, om gewoon zonder je te vertrekken.
Wat is de reden dat ik blijf, is het liefde is het angst? Ik weet het niet, maar geloof me het maakt me bang.
Je liegt tegen me, alsof het de normaalste zaak op de wereld is. En elke keer als ik erover begin, zeg je dat dat verleden is.
Dat je het niet meer zal doen, dat je het zal laten. Maar 2 dagen later, en we beginnen er weer over te praten.
Ik ben niet boos op je, nee het maakt me kapot vanbinnen. Ik wil wel verder met je, maar ik weet niet waar ik moet beginnen.
Misschien klopt het gezegde, liefde maakt blind. Want elke keer als je zegt dat ik iets fout doe, tja misschien ben je gewoon een klein kind..