Herboren

Toen je voor het eerst naar me lachte
Leek het erop alsof alles even stil stond
M’n voeten lieten zich langzaam los van de grond
Dat moment zit nog steeds geankerd in m’n gedachte

De wrok van het verleden
Zakte eindelijk weg uit het heden
Het was alsof weer voor het eerst in mijn leven
De fantasieën van de liefde me lieten zweven

Het leek op een droom die nooit kon uit komen
Maar was een, die van me werd afgenomen
Na lange tijd voelde ik weer blijdschap door me stromen
Ik dank God elke dag dat ik je ben tegengekomen

S.E. Michael