Je fluistert kus

ik breng je zee
de branding en wat golven
zomaar cadeau uit
mijn herinnering gedolven

je opent stralend
als ik binnen kom
en lacht in vleugjes lente
je ogen schijnen zon

zie geen steen
of grauw beton als ik
mijn armen om je sla
met woorden verder ga

je fluistert kus
als een beginnen
woelt door mijn haar
verleidt me tot beminnen

ik adem op je huid
streel je in een zacht
bewegen en kleed
je tergend langzaam uit

we duiken in de zee
van passionele golven
de storm voert ons mee
totdat we zijn verzwolgen


wil melker
23/02/2011
www.wilmelkerrafels.deds.nl