Normaal verliefd zijn kan gewoon niet!

Vandaag liep ik op het schoolplein
En hij zat daar ook dus ik dacht ik loop langs voor de gein
Samen met mijn 2 vriendinnen gingen we dat doen
Maar toen...
Na een paar keer langs lopen
En hopen...
Dat hij mij zou zien staan
Was het toch anders met mij gedaan
Daar kwam een jongen met een groep meisjes om zich heen
Ookal had ik mijn vriendinnen ik voelde me erg alleen
De meisjes vroegen wie is er op hem?
Ik zat tussen die groep echt klem.
Die jongen riep: Zij is verliefd! Zij is Nathalie!
Ik schreeuwde: Verdorie!
Ik draaide me naar mijn vriendinnen en schreeuwde: Waarom pesten jullie mij!
Iedereen gelooft die onzin, Ik ben niet blij!
Ik ben weggelopen vol verdriet
Ik wou even langs lopen, dit niet!
Bij die groep stond hij
Dat maakte me nog minder blij
En mijn vriendinnen vonden het niet erg hoor
Nee ze gingen blij met hun leven door
Ik ben best boos, ik smeet 1 vriendin een keer tegen de muur
Niet zo hard maar ze maakt samen met mijn andere vriendin mijn leven zuur
Hoe dit zou aflopen, heb geen idee
Maar ik neem nooit meer die vriendinnen mee
Ik hoop dat iedereen dit snel achter zich laat
En ik weer normaal kan lopen op straat
Zonder angst ze tegen te komen
En dat de tranen dan weer gaan stromen.

Ik ben tot de conclusie gekomen:
Ooit zal de liefde langskomen...

En dan moet je niet super blij zijn...
Want liefde doet veel pijn!