Eenzaam leed

Hé meisje, daar in die donk're straat ?
je loopt daar verloren, en 't is laat !
Hoe is dat nare zo gekomen,
dat er een eind kwam aan je dromen?
Ineens werd jouw leven omgegooid,
het was mooi en liefdevol getooid!

De liefde sprak zo heftig aan,
je ziet hem daar nog voor je staan.
Hij 'hield' van jou en ging naar bed,
dat is hét leven, wat een pret.
Als het alleen maar lusten zijn,
eindigt het meestal met veel pijn !

Je dacht:"Mijn vriend die brengt geluk."
Maar na één jaar liep het al stuk !
Een kindje klein was reeds een feit,
het is een mooie, gave meid !
Toen zag je vriend een ander staan,
en keek jóu, jammer, niet meer aan !

Nu loop je daar met je verdriet,
weet echter dat de Vader, *Ziet.*
Hij roept tot jou:"Mijn kind, Mijn kind,
zorg dat je 'n plaats bij Mij hervindt !
Hoe kon je toch Mijn Weg verlaten,
had je dat niet in de gaten ?

Wie denkt op zo'n moment aan *Eeuwigheid,* ?
iedereen leeft toch zo in déze tijd ?
Jawel, maar Gód laat niét met zich spelen,
Híj geeft geen pijn, maar wil wél *Helen.*
Keer daarom nu en ga terug naar huis,
daar wacht jouw kind, bij 'n koud fornuis !