God beschermt de vromen

Wat staat Gij ver, haast niet te zien vanuit mijn nood,
b' laagd door goddelozen, zij zoeken vlug mijn dood!
Slechte plannen smeedden zij om mij te kwellen,
in mijn ellende ben'k zwak, zó neer te vellen!
Met trotse ogen lopen zij daar te *prauwen*,
Ze wensen juist niet op ónze God te bouwen!

In de duisternis maken zij hun snode plan,
Ze denken dan, dom genoeg, niet aan het gevang!
Ze loeren daar als leeuwen in het struikgewas,
bespringen d' onschuldigen, doden hen alras!
Zij rekenen in 't kwaad en ongerechtigheid,
maar God Die 't Hoort en Ziet, voorkomt dan narigheid!

De zwakken vallen vaak in zijn sterke klauwen,
het boze hart zegt; "God toch niet te vertrouwen!
Die ziet totaal niets in alle eeuwigheden,
Zijn schapen worden door d' bastaards snel vertreden!"
Dan klinkt de klagelijke roep:" O God sta op,
verlos de zwakken en vervolgden uit hun strop!"

Waarom toch, die smaad van deze redelozen,
ze denken steeds:" *onze god* is vóór de bozen?"
Maar Gij, God met grote G Ziet alle dingen,
Ook 't verdriet en moeite van Uw stervelingen!
Verbreek toch de armen van hen die maar kijven,
straf hen toch die narigheid en kwaad bedrijven!

Waardoor verdrietigheid en pijn door hen gebracht,
door U verbonden wordt en diepe pijn verzacht!
Ja, de Here is Koning, Eeuwig en altijd,
Hij ziet weer naar ze om en is in hen verblijdt!
Men heeft in diepe ootmoed voor God gekozen,
en Hij redde hen, door Zijn Almacht, van d' bozen!

Gij sterkt nu hun harten, U heeft de roep gehoord,
in Uw Nabijheid wordt er niemand meer vermoord!
U heeft dat plechtig beloofd aan al U kind'ren,
en niemand schrik meer heeft of hen zal hinderen!