Masker

Had de laatste tijd een masker op,
om te verbergen hoe ik me voelde.
Omdat ik van te voren al kon weten,
dat niemand wist wat ik bedoelde.
Probeerde er het beste van te maken,
en deed mijn best voor die lach op mijn gezicht.
Die lach was niet echt, ook nooit geweest,
maar voor mezelf was het een plicht.
Zodat niemand zou zien wat ik meemaakte,
en iedereen mij gewoon met rust zou laten.
Maar omdat er steeds meer stress bij komt,
krijgen mensen mijn spelletje in de gaten.
Soms ben ik gewoon liever even alleen,
om te denken over mijn situatie.
Veel problemen heb ik op dit moment,
maar sommige zijn ook mijn eigen creatie.
Ik heb veel angsten tegenwoordig,
maar ik weet niet waar ik ermee heen moet.
Moet ik vergeten dan? Nee dat lukt me niet,
het voelt als een grote wond die leegbloedt.
Niemand zou kunnen begrijpen,
wat er nou echt in mijn hoofd speelt.
En ik ben niet echt een persoon die,
al haar shit met andere graag deelt.
Dingen hou ik liever voor mezelf omdat,
ik andere mensen geen pijn wil doen.
Wat ik doe is alles opkroppen, dat is niet goed,
deed ik een wens? dan was het weer als toen.

Of dat masker ooit weggaat is maar de vraag,
het is en blijft moeilijk, tot de dag van vandaag.