Toen werd alles stil

Die eerste blik meteen al raak
Je ogen priemden door me heen
Een klik al trillend in de maak
Jij en ik , wij met zijn tweëen

Springend op dezelfde trein
Dicht bijeen , wang aan wang
En plakte ik dan een termijn
Was het wel die van levenslang

Een knak en slag in mijn gezicht
Oplossend van die plaats apart
Dood weggerukt in een schicht
En mijn droom vervult van smart

Een laatste traan uit ‘t ogenrood
Krinkelde langzaam naar omlaag
Droogde en stierf een stille dood
Bij ‘t laatste afscheid van vandaag

Enkel nog , stilte in mijn hoofd
Mijn hart gewurgd , koud en kil
Om datgene waarin ik had geloofd
En toen …werd alles …weer stil