Lieve puberliefde

we hebben zo gelachen
met elkaar
We sprongen samen
op de barricades
Ons hoofd vol idealen
onder ons lange haar
We bezaaiden ons dorp
met onze aangeplakte zinnen
Die we samen op mijn kamertje
Hadden zitten verzinnen

We konden urenlang kussen
Dit was nog genoeg
Om onze emoties
mee te blussen

Ik voelde heus wel
de bobbel in je broek
die je opwinding verried
Maar onder mijn truitje
Dat mocht je nog niet

‘Ik wil het uitmaken’
Zei je op een dag
het leven was nog zo simpel
ik huilde hete pubertranen
maar al snel droogden ze op
en zat ik weer met een ander
in mijn kop

Wat waren ze zoet
Die eerste stapjes
Op het liefdespad
Ik kuste een jongen
Van wie ik later
De naam weer vergat

‘Hij zoent als een wasmachien’
‘En hij krijgt een dikke tien’
Mijn vriendinnen en ik
konden urenlang filosoferen
over jongens en hun zoenpraktijken
We vonden het heerlijk
Om ze met elkaar te vergelijken

Mijn wilde haren ben ik kwijtgeraakt
Het leven heeft een vrouw van me gemaakt

Maar soms denk ik nog wel eens
Aan dat meisje van toen
En in gedachten
Geef ik haar dan een tedere zoen