alleen voor het eerst

Hier zit ik dan,alleen en stil te denken in mijn eigen huis.
Mijn hoofd vol zorgen,mijn hersens vermaalt tot gruis.
Bang dat het niet gaat lukken,dat ik het niet aankan.
Willen vechten voor mijn toekomst,wetend dat ik altijd terug kan.
Een groot deel van mijn leven,ga ik straks achter me laten.
Mijn eigen plekje,vult dit dan mijn hart vol gaten ?
Zwervend door een leven wat gevuld was met donkere nachten.
Eindelijk een lichtje aan de horizon,de zon zal schijnen en geeft me de nodige krachten.
Zal dit dan de stap zijn die ik moest nemen om het goed te doen ?
Geen gedachten van verdriet meer,geen pijn meer van toen.
Het geluk ligt ook voor mij aan het einde van de weg die ik gaan moet,al duurt het nog lang.
Dankzij steun en liefde van mijn vrienden vecht ik door al ben ik zo moe,maar beetje bij beetje wordt ik steeds iets minder bang.