Op jouw graf

storm heeft eindelijk een blauwe lucht geklaard
in bossen is het ziek en zwak geveld
door het verwoestende natuurgeweld
de rooiende winden zijn langzaam bedaard

weer staan vele bomen scheef in het gelid
struiken die snel uit de kluiten groeien
een soort dat kort na het eerste bloeien
wordt gekapt omdat de stam op dikte zit

ik zag je vallen in een sterke vlaag
gestrekt moest je de natte aarde kussen
je kruin ging voor de eerste keer omlaag

je ouders kunnen hun geweten sussen
van jong af aan was jij altijd een blaag
op jouw graf zingen nu luidkeels de mussen