stille afscheid

Eerst is er ongeloof
van nee ik droom
straks ontwaak ik en alles is weer goed
Dan is er besef
besef dat ik je nooit meer zal zien, horen, voelen en zelfs ruiken
besef dat ik je nooit veel zag, dat ik nooit heb gezegd hoeveel ik van je hou, besef dat ik dat nooit meer zal kunnen doen, dat het te laat is
Dan is er haat
haat en afschuw voor mezelf, van iedereen huilt en jij huilt niet mee
van ken ik wel verdriet, heb ik wel een ziel
haat dat ik ik nooit zei hoeveel ik van je hielt
Stil zijn
stil zijn want dat kan ik goed
stil zijn is mijn manier van huilen
Dan is er weer ongeloof
Spijt…
Gemis…
Verdriet hebben maar toch niet verdrietig zijn
Ik voel me achtergelaten en verward
En dan ben ik stil
want stil zijn kan ik goed