gevangen

ik ga naar bed met een traan.
met de gedachten wat heb ik nu weer gedaan?
er volgen meer tranen.
waarom moet alles zo hard zijn?
mijn hart doet nu zn pijn.
ik voel me opgesloten
het is alsof ik achter een deur zit met honderd sloten.
een koude rilling gaat door me heen.
de tranen stromen nu over mn wangen.
met die traan val ik in slaap.
de volgende ochtend voel ik de pijn nog steeds.
nog met dezelfde vrees.
maar vandaag vecht ik tegen de pijn. deze dag zal ik me niet verlaten nee niet nog eens