Kinderloosheid

Ik denk dat het probleem is dat ik rouw
om iets wat er nooit geweest is.
Mensen voelen met je mee als je je man of kind verliest.
Maar ik bén niemand verloren.
Er is toch niemand doodgegaan?
Terwijl het voor mij wel degelijk zo voelt:
als het verlies van een dierbare.
Toch heb ik bijna het gevoel dat ik me moet
verontschuldigen voor mijn verdriet.....

Geschreven in de moeilijke 7 jaren voor mijn eerste zwangerschap. Inmiddels ben ik d.m.v. I.V.F. de trotse moeder van 3 kinderen!
Ik vergeet die moeilijke tijd nooit, en wil graag iedereen die in hetzelfde schuitje zit als wij destijds (ben inmiddels gescheiden) heel veel sterkte en alle geluk van de wereld wensen!!
Soms komen dromen toch nog uit......