ik weet het niet meer

ik hou van je en ik zal dat altijd blijven doen,
gisteren had ik het gevoel van 'ik ga voor je vechten om je toch nog maar in mijn leven te hebben'
maar als ik dan met je praat dan wil ik niet dat je denkt dat ik gelukkig ben,want dat is niet zo.
en vandaag heb ik weer het gevoel van 'tis hopeloos hij wilt mij nimeer in zijn leven,ik ben niks meer'
weetje, ik ben pas om 6u gaan slapen..
het was de bedoeling om om 24u te gaan slapen,
maar dat ging niet ik moest wenen.
niet te geloven dat ik 6u doelloos heb liggen wenen & nadenken over ons terwijl er niets meer is.
Mensen zeggen altijd 'mijn hart is gebroken'
maar ik voel helemaal niks aan mijn hart,
ik heb overal pijn,
ik voel me zo moe,zo deprissief zo dood maar nog steeds levend.
Het is vakantie, normaal zou ik nu elke dag weg zijn met vrienden of met jou.
Maar nu doe ik niets meer dan heel de dag op mijn kamer zitten,
zinloos wachten tot je iets tegen me zegt op msn..
zinloos wachten op een sms.
zinloos wacht ik tot je me terug wilt.
en ik zal blijven wachten,
want mischien wil ik het niet beseffen dat ik je kwijt ben.
ergens zie ik nog hoop, ookal is die er mischien niet..
Ik heb het moeilijk om me sterk te houden bij andere,
Niemand snapt me toch ;s
ik overdrijf volgens vele mensen.
ze zeggen het mischien niet face to face maar ik weet hoe ze erover denken.
maar als ze zouden voelen wat ik nu voel zouden ze me begrijpen.
Het liefste zou ik nu mijn huis uit willen stappen en omver gereden worden door een auto
& opslag dood zijn.
Het zijn harde woorden maar dit is wat ik voel.
Ik heb mischien al veel ergere dingen meegemaakt maar deze pijn heb ik nog nooit gevoeld,
deze pijn kan ik niet meer aan.
ik mis je zo en ik wou dat ik je nog elke dag kon zien en dat je nog aan me denkt..
alles ging zo plots,opeens was ik je kwijt, ik vond nochtans dat het goed ging ;s
op een dag is iedereen mij kwijt ik zou graag willen weten of je dezelfde pijn als mij zal voelen