Snijden

Er zijn geen woorden,
Woorden die kunnen zeggen wat ik voel van binnen.
Er zijn geen woorden,
Weet niet waar ik moet beginnen.

Starend naar mijn arm,
De druppels bloed rollen eraf.
Ik moet de pijn voelen,
Maar eigenlijk is het best laf.

Mijn bloed dat blijft vloeien,
De wond veel te diep.
Niemand hoeft zich ermee te bemoeien,
Terwijl ik wel om hulp riep.

Je hoeft het niet te begrijpen,
Sterker nog, je wilt het niet weten.
Telkens als ik weer naar het mes wil grijpen,
Is het omdat ik wéér heb zitten vreten.

Angstaanjagend is het voor de buitenwereld,
Dat ik in mezelf snijd.
Trots ben ik er zeker niet op,
Maar ik moet mijn verdriet ergens kwijt..