Eenzaamheid

Heel alleen,
zit ik op de stoep,
ik denk en denk,
het is gemeen.
Waarom zit ik zo'n pestgroep?
Ik mag nooit meedoen,
en waarom word ik uitgescholden door een oen?
Het is voor mij weer elke dag een vraag.:
Ben ik echt een oen?
Het doet mij pijn in mijn maag,
als ik daar aan denk.
Ik zou toch graag iets willen, een geschenk.
Een geschenk waarmee ik vrienden krijg.
Ik voel me soms zo eenzaam,
Ik kijk dan door het raam.
Ik zie spelende kinderen,
maar mij zien ze niet staan,
ik loop door de laan,
de kinderen die ik zag, gaan mij hinderen.
Diep in mijn hart ben ik jaloers op die kinderen.