sterk

Ik heb geleerd om sterk voor mezelf te zijn
maar nog steeds voel ik wel pijn
laatst was het die jongen die sprong voor de trein
waarom moest dit nou weer zo zijn?

waarom nam hij afscheid en waarom deed hij dit?
het was niet eens zijn tijd en zijn moeder mist haar kind.
kan ze dit wel aan en kan ze het verwerken?
een plekje geven in haar hart en verder?

Huilen kan ik niet omdat ik hard ben voor mezelf
ik wil sterk zijn voor mijn vrienden
sterk zijn voor de dingen die zij niet verdienden
sterk zijn om te steunen en een schouder geven om op te leunen

Sterk zijn dat zijn maar twee woorden
maar wel de twee die mijn gedachten de hele tijd horen
ik heb genoeg shit meegemaakt om niet meer te janken
maar toch wil ik iedereen bedanken

bedanken voor de steun die ze mij ook altijd geven
met de vrienden die ik heb kan ik niet meer zonder leven
ik hou van ze met heel mijn hart
vriendschap is een ware schat