Geen titel

Het verdriet dat je als ziel hebt
Het verdriet die je niet maar weg krijgt
Die maar komt en gaat wanneer het verdriet zich uitkomt

Heel diep na denken
Over het verleden…
Het raakt me
Maar dat hoeft mijn buiten wereld
Niet te weten, dat het me heus pijn doet
Stevig ben ik aan het bouwen
Mijn eigen muur
Klaag muur, Chinese muur..

Ismahan haar eigen muur
Waar niemand meer door heen mag
Waar niemand meer kan zien wie ik ben
Dat ik zelf als persoon goed moet zoeken
Wie ik nou ben?

Mijn ware aard ligt veilig
Opgeborgen diep in mijn ziel
Niemand die mij zult kennen
Niemand die mij meer kan veroordelen
Niemand die mij kan breken.