9 jaar lang schuldgevoel

het is nu 9 jaar geleden
9 jaar tot het heden
ik zal die ene dag nooit vergeten
en nog steeds kan ik het mezelf niet vergeven

9 jaar ben jij er al niet meer
en nog doet het me altijd zeer
je mooie bruine krullende haar
je moest eens weten hoe vaak ik nog naar jou foto staar

en toen, die ene avond, ik kon niet komen
en nu kan ik alleen nog maar van jou dromen
toen ik die avond niet kwam, was jij kwaad
maar het is nu toch echt te laat

de volgende ochtend het was een woensdag
ik vergeet het nooit weer die ene dag
je ging naar buiten om de hond uit te laten
en heel lang kon ik er niet eens over praten

dat busje, had jij nooit gezien
en nu zal ik jou nooit meer zien
er kwam hulp, maar het had geen zin meer
en iedere dag vraag ik het me weer af, keer op keer

waarom heb ik het toen niet goed gemaakt?
want nu is het gewoon echt te laat
elke dag weer dat schuldgevoel
en er zijn er maar weinig die weten wat ik echt bedoel

iedere avond zie ik weer jouw gezicht
in dat fel brandende kaarslicht
je was nog maar zeventien
we zouden nog zoveel samen zien

9 jaren zijn er nu voorbij gegaan
en elke dag wou ik weer dat je naast me kon staan
iedereen vond jou zo knap
maar alleen ik was in jou gezelschap

9 jaar geleden ben jij door dat busje gegrepen
en nog altijd heb ik het niet begrepen
waarom jij? je was nog maar 17 lente's jong
en iedere dag draai ik nog steeds onze "song"

weet je het nog, dat nummer van Jessica Folcker?
We draaiden hem s'avonds in het donker
Het enige licht was dat van de maan
maar nu zal jij nooit meer naast me staan

ik kan het niet zeggen wat ik nou echt bedoel
en nog steeds, 9 jaar later, zit ik met dat schuldgevoel