Met paard gevallen

Opgezadeld en wel stond je te wachten tot we zouden gaan.
We hadden niks in de gaten want alles leek goed te gaan.
Vrolijk stapte je over de weg.
En je hoorde de mensen zo zeggen :' wat is dat een mooi paard zeg.

enkele seconden later gebeurde het.
Het was doodstil op de weg.
Niemand om me heen.
Ik was helemaal alleen.
Je verstapte je.
En we vielen met zn 2e

Samen lagen we op de grond.
Ik had niks maar jij had een grote wond.
het bloed stromde over je mooie zwarte vacht.
Ik stond op en ik proberde je omhoog te krijgen met al me kracht.
Ik was zo bang.
En ik was zo alleen.

De dierenarts is nu naar je wonden aan het kijken.
En ik hoop dat je er weer boven op komt, dat moet je echt begrijpen.
Want meisjeik wil je niet kwijt.
Ik wil nu geen afscheid...