Liefde zonder begin, zonder eind

Ik laat niet los
De mensen wijzen mij daar op
Diep van binnen zet ik door
Dat ritme van dat gevoel te vinden
Het moet liefde zijn geweest
Ook al noemden ze het overspel
Na 1,5 jaar voel ik het nog steeds
En jij bent al 1,5 jaar weg
Ook al mag het niet
Ik doe het toch
Ik hou van je Thymo
En dat pakken ze mij niet af
Mijn hart is goed, zoals het is
Nu de zonde weg gewassen is
Verstop ik me niet meer in een hoopje schijn
Je liet mij zien wat liefde is
Dat ritme sloeg ik op in me hart
Ik neem het met me mee
Mijn route is al gepland
Mijn hart is al voorbestemd
Mijn geluk staat vast
Het is aan mij om het te volgen
Maar als ik vragen mag, hoe kan ik denken met dit besef
Als ik toch verdrietig word, wanneer ik denk..
Dat ik bij jou zo veilig was
En ik in jou ogen een ware spiegel zag
Mijn imperfectie volledig geaccepteerd was
En mijn perfectie toen niet alleen was
Het lot beantwoord deze vragen niet
Het weet dat mijn verdriet slechts verwarring is
Misschien wel het moeilijkste, heb ik gehad
Mezelf vergeven voor het feit dat ik gelukkig was
Het leek ware onzin voor mijn hart
Echter mijn hoofd walgde van elk gevoel wat in me zat
Maar hetgeen wat ik vergat
Is dat de duivel er een hand in had