Racisme op het zwolse station

ik stond laatst te wachten op de trein
omdat we met zijn drieën in zwolle zijn

we gaan terug naar kampen
het wordt donker, aan springen de lampen

Er komt oppeens een bruingetinte man op ons af
van buiten leek hij een beetje maf

mijn ene vriendin doet 3 stappen achteruit.
de ander kijkt een beetje uit

maar ik blijf staan
ik kijk de man aan

ik zie geen narigheid in zijn ogen
hij loopt wat gebogen

waarschijnlijk moe van een lange rijs
volgens mij betaalt hij geen hoge prijs

iedereen kijkt mij geschrokken aan,
van: Dat meisje blijft tegenover die man staan!

tot de man zijn mond open doet een vraagt:
'is deze trein vertaagd? '

ik geef hem mijn antwoord op de vraag
tot hij er nog een stelt, als laatst voor vandaag:
'gaat deze trein naar kampen?'
Ik geef hem antwoord, we bekijken de kaart onder de felle station lampen.

wanneer het duidelijk is voor de man, loopt hij weer terug naar de plek waar hij stond
mijn vrienden komen weer naar me toe en zeggen: hij had je kunnen verwonden

Maar toen legde ik ze uit:
oordelen jullie hem nou op de kleur van zijn huid
of de ongewassen kleren van hem?
of op die schore stem?

die man vraagt vriendelijk de weg
hij valt je aan met een klein beetje pech
maar bij ieder mens is die kans even groot
vandaar dat ik hem mijn hulp aanbood

Van buiten moet je een mens niet oordelen
je kan de wereld niet verdelen

van binnen is waar het om gaat
ik ben boos op je, omdat je mensen die er van buiten gek uit zien, raar vindt en haat

Maar hij had een raar accent,
zegt een vriendin verwent

discriminatie en racisme vind ik walgelijk
het innerlijk, dat is belangrijk