Ik vecht.

Ik vecht.

Ik vecht voor alles wat me tegenzit,
Maar dit jaar is dat al een tijdje zo...

Ik ben afgevallen ...
10 kilo nog wel en heb bijna geen huid meer aan me lijf hangen...

Ik zit al 2 maanden bij een soort van instantie...
maar in die tijd is er nog niks verandert...

Moet ik blijven vechten...?
Of moet ik kappen ...??

Wie wilt er nou zo een dun meisje ... ?
Zelfs ik wil mezelf niet eens meer in de spiegel zien laat staan iemand anders wel ...

Ik probeer rustig te ademen ...
En me proberen te ontspannen ...
Maar het plan mislukt weer want der komt nog een tegenvaller...

Zal er nog iets goeds tegemoet komen , of blijven het allemaal maar tegenvallen ...?

Ik vraag me af of ik nog moet blijven vechten want telkens al ben ik een stapje verder ..
Dan wordt ik net zo hard weer terug gegooid in het zwarte...

Zal ik blijven liggen of toch maar opstaan ?

Wie maakt me wijzer dan ik nu ben,
wie geeft me weer goeie hoop ?

Ooit zal ik het weten ..
Dan zal ik ook toegeven ...
Tot die tijd heb ik geen keuze om te blijven vechten ..
Het kan toch alleen nog maar verslechten.