Die momenten met jou

Even zou ik willen nu,
dat de tijd stil blijft staan
tijdens de gestolen momenten
op de weg die wij gaan.

Heftig verlangen
je meer te kunnen geven
meer voor je te mogen zijn
dan de verpozing voor even

Even zou ik willen
dat jij ook opging in mij
tijdens die momenten immers
maak jij me vrolijk en blij

Gulzig verlangen
om op te gaan in het geluk
om de vreugde terug te vinden
in gevoelens die ik pluk

Even zou ik willen
dat jij echt van mij houdt
want na die gestolen momenten
rest me stilte en krijg ik het koud.

Wordt het morgen beter als ik me richt
op het ‘echt er in geloven’
dat juist in die gestolen momenten
de echte liefde open ligt?

Even zou ik willen nu
dat dit een waarheid zou zijn
want oh ... die gestolen momenten,
hoe kort ook, zijn heftig en fijn.