Ik mis je

Hier zit ik in de zwoelte
Grijze wolken in de snerpe lucht
Koel en scherp als ijsbergsla
Verraad me met een zucht

Felle steken in mijn maag
In klein contrast met de ritmische krekels
Gemis zonder verklaring
Aan kilte ontwikkelde ik al snel een hekel

Zwart en grijs lijkt alles wel
Van zonlicht beroofd
De eindeloze maisvelden
Wachtend ben ik verdoofd

Verlangen naar een antwoord
Op mijn kreet van onvolledigheid
Jij bent niet wat ik echt mis
Gun me alsjeblieft wat tijd

Genieten is geen uitweg
Meer het beloofde land
Ik vertel je mijn geheimen
Schrijf je naam in het zand

Mijn passie is ondoofbaar
Ik herbeleef je keer op keer
Probeer me niet te stoppen
Dan verheerlijk ik je des te meer

Zelfs nu, dichtend over jou
Vertoon ik wat losbandigheid
Tel de dagen stiekem
Krijg geen genoeg van je bijzonderheid

Klamp me vast aan een illusie
Met jou als Adam van mijn toevluchtsoord
Maar als pure religie echt geen grenzen kent
Worden mijn gebeden nu verhoord