Waar ben je?

Ik open m’n ogen,
Word verblindt door het felle licht.
Zie even niks,
Dus doe m’n ogen weer dicht.
Ondertussen denk ik bij me zelf “waar ben ik ?”
Ik probeer m’n ogen weer open te doen.
Probeer op te staan en probeer om me heen te kijken.
Zie een vlakte die niet ophoud.
Het enige dat ik zie is een boom,
Een uitgedroogde boom zonder blaadjes.
Ik loop er heen en ga er tegen aan zitten.
Denk nog steeds na over waar ik ben.

Om m’n nek hangt een ketting,
Een Yin Yang ketting zonder Yang.
Ik pak het vast en vergeet de vraag al snel.
Nu vraag ik me af waar je bent.

Je liet me in de steek toen ik je het meest nodig had
Waarom loop je steeds op het verkeerde pad?
En al die lange jaren,
Dacht ik dat we beste vriendinnen waren.
Maar met al deze pijn
Blijkt dat niet zo te zijn.
Onze vriendschap is voorbij