Jij

Je laat me niet met rust,

Onbewust dood ik de tijd met gedachten

Die mij meenemen op een reis

Samen ik en jij

Ver weg, dichtbij

Naar plaatsen waar ik nog nooit ben geweest

Velden waarvan niemand het bestaan weet

Op het pad waar mijn voeten zich verzetten zijn vele zijwegen

Ik kan niet afslaan en volg de weg

Niet wetend waar we heen gaan

Het voelt fijn...samen

Geen gedachten

De tijd is zo kostbaar

Uren zijn minuten de minuten secondes

Maar een blik in jouw ogen duurt een eeuwigheid

De zon komt de zon gaat

En als de regen me verdrinkt

De storm alles wegblaast

Of de sneeuw mijn warmte wegneemt

Vouw ik mijn handen en sluit mijn ogen en hoop op een klein teken van boven

Verward door alles wat ik voel, vraag ik me af:

Is dit wat jij bedoeld?