Jij en ik, allebei dood

Ze zeiden:
Je kan het wel

Ik zei:
Ik kan het niet

Steeds die vragen in mijn hoofd
Die er niet uit willen die niemand ziet
Wat nou, je kan het, als iemand je van je vriendin beroofd
NIEMAND KENT MIJN VERDRIET!

Ik kan het toch niet zomaar
Weg zetten uit mijn gedachten
Kreeg ik dat maar voor elkaar
Dan heb ik tenminste weer goede nachten

Het lukt toch NIET!!!
Jij kent me gewoon te slecht
Om te begrijpen wat ik voel, HET DOET VERDIET!
Wanneer kan ik nou is eindelijk bij iemand terecht???

Waarom was het je laatste lach
Waarom waren het je laatste woorden
Op die ROTDAG
Ik wou dat ik nog MEER van je hoorde!!!

Waarom kan ik er niet mee omgaan
Maar de grootste vraag: WAAROM MOEST DIT GEBEUREN??
Ik moet er gewoon keihard tegenaan
Eerst treuren en dan hopen dat alles weer een beetje gaat kleuren

Het is moeilijk om iemand te verliezen
Waar je zielsveel van houdt
Jouw dood deed mij bevriezen
En nu heb ik het –voor altijd om JOUW dood- koud.

Ik ken de dood
Want ik voel me gestorven
Het verdriet om jou is te groot
Mijn hele leven bedorven

Mijn hele leven
Zal ik je missen
Ik wilde lol met je beleven
Hadden we ons maar vergissen…

Was jij het wel?
Was het niet iemand anders?
WAAROM? IK GA DOOR EEN HEL!!!
Dood... Jij en ik…