Gemis

Waarom kan ik niet bij je zijn, gewoon in je aanwezigheid.
De liefde van een belangrijk persoon, ben ik nu kwijt.
Ik wil zo graag je stem horen en je gezicht als je lacht.
Die dingen waar ik zo van kon genieten, waar ik nu zoveel naar smacht.
Je even in mijn armen sluiten, zeggen ik dat ik om je geef.
En dat jij degene was die de verveling verdreef.
Want altijd kon ik naar je toe gaan, je woonde immers bij ons aan.
Dan was alles goed, en kon ik de hele wereld aan.
Je bent nu daarboven, en kijkt op ons neer.
Jij kan ons zien, maar wij jou nooit meer.
Mijn hart doet zo'n pijn, het gemis is zo groot.
Want jij was altijd degene die mij de helpende hand bood.