Bloed

Een tijd geleden.
Even een stapje terug naar het verleden.
Toen dat ene mes.
Bloed zo donker als een zwarte bes.
Geen pijn die ik voelde.
Een snee die alles terug spoelde.
Het bloed dat alles weg nam.
maar de pijn van binnen als een harde klap weer aankwam.
De tranen die ik toen liet gaan.
Niemand die mijn gevoel kon verslaan.
Geen enkele lach op mn gezicht.
En al mijn tranen zitten in dit gedicht.
Geen lach die ooit zou bestaan.
Zal ik wel in een duister leven ten ondergaan!!