Mijn ana

De haat in mijn ogen,
Als ik naar de spiegel blijf staren.
Mijn eeuwige ontevredenheid, de walging en de pijn.
Ik zie de persoon, die ik niet meer wil zijn.

De continue tweestrijd,
De stemmen in mijn hoofd.
De tranen over mijn wangen
Steeds maar opnieuw dat eeuwige verlangen.

Het verlangen naar een lager gewicht,
Het verlangen naar een ander persoon,
De eeuwige haat, tegenover mezelf, tegenover de persoon die ik nu ben.
Is dit waarom ik mezelf nu nauwelijks meer ken?

Bang om dit gevecht te verliezen,
Bang om er weer aan toe te geven,
Angst voor dat eeuwige streven.
Bang dat jij weer komt in mijn leven.

Wanneer kan ik jou verlaten,
En zeg jij mij gedag?
Wanneer kan ik mijn eigen weg inslaan?
Zonder dat je voor altijd in mijn leven blijft bestaan.