Jarenlange strijd!

Jarenlange strijd zonder enig resultaat.
Jarenlange strijd met steeds meer zelfhaat.
Steeds opnieuw valse hoop gekregen.
Sterke behoeftes om zelfmoord te plegen.

Alles en iedereen ging verder vooruit.
En ik, ik ging steeds verder achteruit.
Alleen werd ik achtergelaten.
Wachtend op het moment dat mijn ziel mijn lichaam ging verlaten

Ik wou vechten om toch nog vooruit te gaan.
En op mijn eigen benen te kunnen staan.
Maar het lukte niet alleen.
Ik had het gevoel dat ik langzaam aan verdween

En nu, nu ben ik moe!
Geestelijk doodmoe!
Met mijn allerlaatste krachten kruip ik naar het kastje van de pillen.
Om mijn leven te stoppen en mijn allerlaatste gedachten te stillen.