Haar laatste wens

Hij heft zijn hand, zij bukt snel
Donkere ogen,bloedend hart
Woede tegenover smart
Hij wil niet, zij wil wel

Hij richt weer, het komt hard aan
Gevoelloos hart, gebroken droom
De een houdt zich in toom
De ander wil daar nu vandaan

Hij huilt hard, zij slikt in
Huichelarij, gebroken mens
Realiteit tegenover wens
Hij smeekt om een nieuw begin

Hij zegt ‘Ja’, zij zegt ‘Stop’
Waarop de zijne doorslaan
En hij maar door blijft gaan
Het stijgt hem naar zijn kop

Woede maakt hem een ander mens
Donkere ogen,bloed ligt overal
Van ellende spuwt zij gal
Weggaan was haar laatste wens