Aan het leven komt een eind
Het had even geduurd,
Maar uiteindelijk gebeurde het,
Alle kogels werden op mij afgevuurd.
Ik bloede langzaam leeg,
Nadat ze me achter lieten,
En ik de aandacht niet meer kreeg.
Ik lag daar in de koude sneeuw,
Het duurde lang, het leek wel een eeuw.
Mijn ogen gingen dicht,
Mijn tranen begonnen te bevriezen.
Ik schrijf dit in een gedicht,
Nu ik mijn bewustzijn ga verliezen.
Mijn hart klopte nog één keer,
Toen was het over,
Ik leefde niet meer.
Langzaam stijg ik op,
Mijn geest verlaat mijn lichaam,
Hij stijgt naar de sterrenhemel.
Niemand herrinerd zich ooit mijn naam.
Reacties op ‘Aan het leven komt een eind’
-
heel mooi gedicht, echt mooi geschreven!!! en heel leuk dat je weer terug bent met dichten:) gr sil
Verwijderde gebruiker - 14-06-2011 om 17:34
-
Ik sluit mij helemaal aan bij Silvia. Super gedicht 5 sterren van mij!!
Verwijderde gebruiker - 14-06-2011 om 21:43
-
Dankje voor je lieve woorden en complimenten, en voor jou geld hetzelfde, jij hebt ook het dichten talent!!!!
Verwijderde gebruiker - 14-06-2011 om 22:13
-
ik sluit me bij de rest aan!!
Linda - 15-06-2011 om 14:38
-
Sluit me aan,, maar vecht voor je leven die je hebt!! Liefss
Marieke - 07-08-2011 om 21:28
-
Woow..echt een heel mooi gedicht! Raakt me echt..Al je gedichten zijn zo mooi..je hebt echt talent!
Suus - 10-09-2011 om 20:28
-
wow.. is echt supermooi <3
Alissaaww - 18-09-2011 om 21:44
