Het leven in Eenzaamheid

Wanneer ik wakker werd
het was een nachtmerrie
Ik snap ni hoe jij dit niet in mij ziet
niet mijn verdriet
het verdriet om mijn fouten
Of ben ik de enige die alles tragisch zie

Het duisternis kruipt weg uit mij
Aanschouw het
Begrijp het
Je begreep mij eerst ook altijd
Als enige
Dus begrijp mij nu ook weer
Ik leef nu weer in de echte wereld

Wanneer de hemel valt
Weet dat ik je bescherm
Weet dat wat er ook gebeurt jij zal overleven.
Overal waar jij gaat volg ik je
Zelfs als we uit elkaar groeien

Wanneer ik naar de sterren kijk
Denk ik aan jou
Zelfs sterren kunnen niet op tegen jou schoonheid
Misschien is het beter dat je toch niet omkijkt
Want je zou alleen mijn hart zien
Op het droevigste punt dat het ooit is geweest

Als je toch besluit om te kijken
Zie het
Probeer het te voelen
Voel mijn liefde voor jou
Mijn verdriet om jou te verliezen

Vergeef mij voor mijn zonden
Mijn fouten
Ik snap dat het moeilijk is
Geef mij nog een kans
Anders zal ik breken
En ik hoop dat jij mijn uitweg vormt.