Ode aan Zeeuws-Vlaanderen

Waar ik ook zal gaan
M’n landje zal altijd nog bestaan
Na d'aanblik van grens of tunnelwand
Het Zeeuws-Vlaamse land

Hier, dit land van mij
Van Hulst tot Cadzand, de zee voorbij
De tunnel, de sluizen en het strand
Het Zeeuws-Vlaamse land

Hier is niemand vreemd
Een Vlaming noch Zeeuw is hier ontheemd
Je krijgt wat je neemt. Geen rang, geen stand
Het Zeeuws-Vlaamse land

Trots op d’minste roem
Bescheiden van doen, maar in de aard
Om trots wel vermaard, ’t houdt immer stand
In ’t Zeeuws-Vlaamse land

Wie heeft nooit gehoord
De Vliegende Hollander bekoord
En Reynaert de Vos uit ’t Hulster bos
Van ’t Zeeuws-Vlaamse land

’t Krijsen van de meeuw
Gehoord door de Zeeuw, toen hij met schik
Uit schor en uit slik schiep aan het strand
Het Zeeuws-Vlaamse land


Ja, hier in ’t Zeeuws-Vlaamse land
Is nooit iemand bang van het water

Ja, hier in ’t Zeeuws-Vlaamse land
Leeft men onder zee, een meter of twee
’t Stijgen van de zee, zorg voor later


Waar ik ook zal gaan
M’n landje zal altijd nog bestaan
Na d'aanblik van grens of tunnelwand
Het Zeeuws-Vlaamse land

Hier, dit land van mij
Van Hulst tot Cadzand , de zee voorbij
De tunnel, de sluizen en het strand
Het Zeeuws-Vlaamse land

Alles al gezien
Maar altijd was ‘k blij als ik nadien
Voor ’t eerst weer mijn vrienden gaf de hand
In ’t Zeeuws-Vlaamse land

Nergens kon ik zijn
Of denkend aan thuis voeld’ ik de pijn
De pijn van verlangen dat steeds brandt
Naar ’t Zeeuws-Vlaamse land

Hier zag ik weleer
En later op school het licht alweer
Ik voelde als kind alreeds de band
Met ’t Zeeuws-Vlaamse land

’t Meisje van mijn droom
Da’k zag onder de kastanjeboom
Met haar wil ik leven hand in hand
In ’t Zeeuws-Vlaamse land


Ja, hier in ’t Zeeuws-Vlaamse land
Kijk ik stil verlamd in haar ogen

Want hier in ’t Zeeuws-Vlaamse land
Kijk ik elke keer in haar ogen weer
En dan elke keer net iets langer