Een nieuwe dag, vol pijn

Vandaag weer een nieuwe dag.
Ik probeer het weer; die mooie nep lach.
Hoelang houd ik het nog vol, om maar net te doen alsof ik vrolijk ben?
Het is net alsof ik mezelf niet meer ken.
Elke avond als ik in bed stap hoop ik dat ik voor eeuwig slapen zal, maar de volgende ochtend krijg ik weer een knal.
Ik weet ik mag niet zo denken,
ik moet gewoon me liefde schenken.
Er zijn mensen die vechten voor hun leven, en ik wil zomaar opgeven..
Maar ik kan er niets aan doen, het komt allemaal door toen.
Het heeft me leven pijn gedaan, dat is de reden waarom ik niet meer wil bestaan.