Een periode vol verdriet

De wereld om me heen lijkt nu opeens erg klein,
Wat is er toch gebeurd dat het nu allemaal zo kan zijn.
Overspoeld door pijn en heel veel verdriet
En niemand die het merkt of het ook maar ziet.
Nu is de emmer vol en tranen stromen voorbij.
Waarom is deze ellende nu besteed aan mij.

Altijd een luistert oor en altijd paraad voor iedereen
En nu zit ik in de ellende en kijk droevig om me heen.
Niemand die mij kan helpen , ik moet het alleen doen.
Ik denk aan een jaar geleden wat was alles mooi toen.

Ik zit in een diep gat en wil er heel graag uit.
Ik schreeuw heel hard en heel erg luid.
Maar niemand hoort mij, ik sta er alleen voor.
Hoe kom ik deze verdrietige periode door.

De emoties …hoe hou ik die onder dwang
Ik ben radeloos en zelf een beetje bang,
Is alles dan weggegooid of komt het nog terug.
Mocht dat zo zijn kom dan terug en heel vlug.

Ik moet sterk zijn en niet treuren.
Want waarom laat ik mezelf dit gebeuren.
Kom op meid, alles komt weer goed.
Heb het vertrouwen , dat is gewoon wat moet.
Dat is wat ik altijd tegen iedereen zeg.
Nu moet ik er zelf aan geloven wat een pech.

Ze zeggen na de regen komt er zonneschijn,
Maar tot die tijd leef ik met heel veel pijn……………