Oma, ben je er nog?

Lieve Oma,

Het is allemaal zo snel gegaan,
Een maand geleden keek je me nog lachend aan.
Je praatte nog, je snapte het nog,
Je leek nog goed, maar toch...

Je was wel heel vaak heel erg kwaad,
Met spanning wist je opeens geen raad.
De weg naar de wc was je ook vergeten,
En je wist echt niet zo snel meer hoe ik heette.

Daarna sloeg het noodlot toe,
Vraag me niet waarom en hoe.
Maar opeens lag je niet meer thuis,
Maar lag je te slapen in een verpleeghuis.

Je lachte nog wel maar je was er niet bij,
Je keek nog wel de hele tijd naar mij.
Ik voelde een brok in mijn keel,
Waarom was je toch zo stil?

Waarom ben je niet meer als toen,
Waarom kunnen we niets meer samen doen?
De ergste ziekte die er bestaat,
Is dat je aan dementie ondergaat.