In 1 klap

Elke keer als je lullig tegen me doet,
voel ik een traan opkomen.
Het liefst huil ik,
en wil ik je laten zien wat je met me doet.
Maar ik kan het niet,
ik wil niet dat je ziet dat ik huil.
Ik wil het leuk met je hebben,
dingen doen en praten over van alles en nog wat.
Ik wil dat het weer word,
zoals het altijd was.
Sinds dat ene gesprek,
is alles in 1 klap veranderd.
Ik mis de oude jij,
de oude gesprekken.
Ik hoop dat het terug komt,
maar ik denk dat het niet meer komt..