Nog zo jong

Je werd ziek, de dokter zei; Het is niets, gewoon een koortsje, dat hoort er soms bij.
Maar diep in me hart was het iets anders wat tegen me zei.
Je was nog zo jong, net 1 jaar, je stond altijd met je lachje klaar.
Nu is het opeens allemaal weg,
alleen een plekje in me hart, dat is wat er nog van over is.
Je bent zo'n groot gemis!
Met mij gaat het ook niet meer goed, zonder jou, niemand zal weten wat het met me doet.
Iedereen zegt; Je moet verder leven. Maar wat heeft mijn leven nog te geven?
Mijn leven was al niks, maar nu jij er niet meer bent heeft helemaal niemand me nog herkent.
Dit zal een zwarte plek blijven, die zal nooit weggaan.
Wat andere ook zeggen; Zonder jou zal ik niet meer sterk staan!