Eén vraagje

ik sluit mijn ogen,
tranen die stromen.
Niemand die ze mag zien,
dat is wat ik verdien.
Onzeker als de pest,
en vrolijk zwaaien naar de rest.

maar van binnen, zo verdrietig als de pest.
Tranen stromen, als de regen valt uit de bomen.
Onzeker sta ik voor de spiegel. Langzaam m'n handen
naar mijn ogen. Ik zet m'n masker weer af.

ik wil niet meer liegen, ik wil niet meer bedriegen.
Ik wil niet meer vechten, ik wil niet meer strijden.
ik wil niet meer "stiekem" huilen, ik wil het niet meer
verschuilen.
Ik heb nooit iets gevraagd, maar altijd gedacht.
ik ben er altijd voor mensen, want ik wil er voor ze zijn.
Maar ik wil nu maar 1 klein ding vragen:
Wil jij mijn vriend zijn?