Hoe het werkelijk nou was

mijn spiegelbeeld verraad mijn veranderingen
zelfs de meest kleinste dingen
het is geen geheim zoals daarvoor
iedereen heeft het nu wel door
mijn leven is anders dan hoort
ik heb alles vestoord
het evenwicht met mezelf is niet stabiel
ik weet dat ik mezelf verniel
maar dat ben ik aan mezelf gewent
ik was altijd de gene die weg was gerent
ik liet mezelf alleen achter met de problemen
mijn pijn was nooit verdwenen
ik wilde mijn verslaving niet toegeven
dus ik ging met een leugen leven
die uiteindelijk wel uit kwam een dag
omdat iemand aan mij zag
dat ik niet mezelf was zoals eerst
omdat ik degene was die haar gevoelens niet beheerst
alles om mij heen deed pijn van binnen
alles leek opnieuw te beginnen
elk woord voelde harder dan het was in het echt
het ging zo slecht
ik leefde in een dagelijkse gewoonte steeds opnieuw
alles voelde zo nieuw
ik was kwijt wat mijn leven blijkbaar ondersteunde
ik was kwijt waarop ik kon leunen
maar ik heb leren leven zonder jou
ookal weet je dat ik enorm veel van je hou
mijn leven moest niet uit jou alleen meer bestaan
ik moest ook verder met mijn leven gaan
alleen deed het pijn omdat het voelde alsof ik je losliet
en dat doet me nog dagelijks wel verdriet
maar ik ben je echt niet vergeten
want mijn gedachten aan jou zullen niet versleten