Waarom

Waarom ik altijd..
Overal waar ik ben..
Mensen breken me op me zwakke punten.
Overal waar ik ben..
Mensen laten me vallen..
Ze laten me alleen in een duister leven achter..
Wat kan ik nog doen..
Doen om me leven toch nog een beetje kleur te laten krijgen..
Álles wat ik voor me zelf weer had opgebouwd..
Alles word kapot gemaakt..
Het maakt hen niet uit hoe ik me voel..
Zolang zij maar blij zijn..
Keer op keer kom ik weer gebroken voor de toekomst te liggen..
Ik zei niks meer voor me liggen..
Het enige wat er weer te zien is, is een zwart gat..
En dat gat, dat moet mijn heden voorstellen..
Keer op keer word ik gebroken.
Keer op keer sta ik weer op.
Maar val ik even snel weer naar beneden.
Het enige wat ik nog kan hopen is toch nog een beetje kleur in mijn leven.
Maar soms voelt dat al te veel gevraagd.
Keer opkeer weer gebroken op mijn pad naar de toekomst!!